توصیه یک وکیل پس از ادعای فیلمسازان در مورد آزار و اذیت زنان

[ad_1]

زنان در سینمای ایران داستانی از آزار و اذیت و سوء استفاده از قدرت توسط زنان در سینما منتشر کردند که منجر به بیانیه هایی شد که نشان دهنده همبستگی صدها زن فیلمساز در برابر هر نوع خشونت بود. بیانیه اعتراضی که باید شنیده شود.

به گزارش ایسنا، فیلمسازان زن به آنچه در این حرفه «خشونت علیه زنان» می گویند اعتراض کرده اند و خواسته های صریح خود را از سینماگران، فیلمسازان و منتقدان و مخاطبان مصمم برای برخورد با موارد خشونت منتشر شده مطرح کرده اند. این بیانیه که به امضای صدها زن فعال در سینمای ایران از جمله چهره های مشهوری چون ترانه علیدوستی، نیکی کریمی، هدیه تهرانی و بسیاری از بازیگران مشهور رسیده است، همچنان بر تعداد امضاها برای جامعه سینمایی ایران در وسعت و گستردگی افزوده است. آزار و اذیت زنان برای اولین بار به یک هشدار تبدیل می شود.

زنگ خطری برای آزار زنان در سینمای ایران

اعتراض فیلمسازان زن در ایران ادامه این جنبش است و من (من نیز) را در سراسر جهان هشتگ کنید که توسط بسیاری از کاربران شبکه های اجتماعی به ویژه توییتر در اعتراض به شیوع آزار جنسی به ویژه در محیط کار انجام شده است. ، در طبقات مختلف مردم به ویژه هنرمندان دیده می شود.

این اعتراض اکنون به سینماهای ایران نیز رسیده و برخی از کاربران شبکه های اجتماعی که در سینما فعالیت می کنند، نام واقعی یا جعلی خود را در این شبکه فاش کرده اند. یکی از مهم‌ترین افشاگری‌ها روایت اس‌.م.، دستیار کارگردان، علیه F بود. این بازیگر آزاد شد و منجر به انتشار یک داستان هویت واقعی شد که بیشتر به آن وابسته بود. که در نهایت منجر به انتشار بیانیه ای در اعتراض به خشونت علیه زنان شد.

این فیلمسازان زن در بیانیه‌ای اعلام کردند که «هر گونه خشونت جنسی، آزار و اذیت و اخاذی در محیط کار» را محکوم می‌کنند و خواستار عواقب شدید حقوقی برای این تخلفات و همچنین «نابرابری جنسیتی در سینمای ایران و عدم نظارت» شدند. برای اسراف و تسلط صاحبان قدرت. “

امضاکنندگان این بیانیه که به «ماهیت سیستماتیک خشونت در سینما» اشاره دارد، آن را حق خود برای کار در محیطی امن و عاری از قلدری، خشونت و اخاذی و پول جنسی می دانند و از این رو خواستار ایجاد کمیته های مستقل شدند. در سینما متشکل از اعضایی با سلسله مراتب قدرت. افراد مختلف (اکثریت مطلق اعضا را زنان تشکیل می دهند) که در زمینه مسائل خشونت جنسی و جنسیتی آموزش دیده اند و با میزان مسئولیت افراد متناسب با قدرت و اختیارات افراد در هر شغل شرکتی آشنا هستند.

به گفته زنان فیلمساز، وظیفه این کمیته باید رسیدگی به جرایم در زمینه خشونت جنسی و جنسیتی باشد و در عین حال جریمه هایی برای این گونه اعمال خشونت آمیز و تعلیق هر گونه فعالیت هنری در دوره معینی در نظر گرفته شود. زمان.

شما باید کمیته مستقلی را در سینما پیشنهاد دهید که به شکایات زنان رسیدگی کند

کامبیز نوروزی این وکیل دادگستری در گفت وگو با ایسنا، با اشاره به اظهارات زنان سینماگر با بیان اینکه خشونت در محیط های مختلف به شکل های مختلف رخ می دهد، گفت: در محیط کار، نهادهای عمومی اتحادیه ها می توانند نقش بسیار مهمی در تعریف مفهوم خشونت و مقابله با آن داشته باشند. رفتارهایی که مصداق خشونت جنسی هستند. در محل کار، زنان به دلایلی مانند آسیب جسمی یا ناآرامی اجتماعی مورد تبعیض قرار می گیرند.

وی افزود: “این نوع خشونت ها مجرمانه نیستند که بتوان از آنها شکایت کرد یا قربانیان تمایلی به طرح موضوع در دادگاه ندارند زیرا مراجعه به دادگاه اغلب زمان می برد. علاوه بر این، رسیدگی های دادگاه قطعا دشوار است. تحمل قربانی را تحمل کنید.” اتحادیه های کارگری معمولاً مرجع رسیدگی به این مسائل هستند زیرا محیط کار خود را به خوبی درک می کنند و با مسائل محل کار آشنا هستند و حل آنها سریع و دقیق است.

حقوقدانان می گویند پیشنهاد تشکیل کمیته های مستقل در سینماها برای رسیدگی به شکایات زنان پیشنهاد خوبی است. اگر فردی در یک محیط صنفی بی وجدان و پرخاشگر شود، از آن فرد انگشت نگاری می شود و ممکن است بسیاری از فرصت های شغلی خود را از دست بدهد. البته اتحادیه می تواند تحت شرایط خاصی عضویت خود را لغو کند، یعنی می توانند جریمه هایی را در رابطه با ارتباط بین عضو و اتحادیه در نظر بگیرند.

نوروزی با بیان اینکه برخورد با خشونت جنسی و جنسیتی در مشاغل مختلف باید اتفاق بیفتد، می گوید: آموزش مستقیم در این زمینه نباید موثر باشد، هرکسی که حرف هایی می زند که مناسب یک فرد خاص نیست باید باشد. زن آگاه است که سخنان او معانی غیراخلاقی دارد.” آنچه به عنوان فرهنگ رایج شده است در اینجا به این معنا نیست که این فرد یا طبقه بی فرهنگ است و باید فرهنگ او را بسازیم. آنچه از خشونت علیه زنان جلوگیری می کند، بی پاسخ ماندن آنهاست. زنان اغلب به دلایلی مانند ترس از قضاوت عمومی یا خانواده و ترس از رنج بیشتر از افشای خشونت خودداری می کنند. قربانی باید ببیند که از او حمایت می شود و سوء استفاده کننده سود مطمئن خود را از دست می دهد.

وی با اشاره به تجربیات مشابه در این زمینه گفت: در اتحادیه روزنامه نگاران تهران کمیته ای برای مبارزه با آزار جنسی در فضای روزنامه نگاری تشکیل داده ایم که این کمیته متشکل از خبرنگاران، روزنامه ها، وکلا و روانپزشکان است که به این موضوع نیز رسیدگی می کنند. موارد، اما به دلیل محبوبیت.«کرونا فعالیت این کمیته اندکی کاهش یافته است. علاوه بر این، حدود یک سال و نیم پیش انجمن جامعه شناسی ایران سندی را در زمینه مبارزه با آزار جنسی در یک محیط دانشگاهی تنظیم کرد که تصویب و منتشر شد و من مفتخرم که با دوستان شما در تدوین این سند همکاری داشته باشم. به دنبال این سند، هیئتی برای رسیدگی به آزار جنسی در یک محیط دانشگاهی تشکیل شده است که من به عنوان مشاور در آن فعالیت می کنم و آیین نامه اجرایی هیئت در حال تدوین است و اینها یکی از اولین اقداماتی است که در جامعه مدنی برداشته شده است و ما امیدوارم در سایر تنظیمات نیز ادامه یابد.

کاظم غریب آبادی معاون وزیر دادگستری بین الملل و دبیر ستاد حقوق بشر جمهوری اسلامی ایران از اولین مقاماتی بودند که به صورت رسمی به این بیانیه واکنش نشان دادند. این مقام قبل از اتهامات سوء استفاده از برخی بازیگران زن در صنعت سینما او گفت: «زنان باید در عرصه هنر به ویژه سینما حمایت و حمایت شوند، زیرا آنها آسیب پذیرتر هستند.

وی از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی و تشکل های صنفی در حوزه سینما خواست ساز و کاری را طراحی کنند تا زنان بدون نگرانی در عرصه سینما فعالیت کنند و در صورت مواجهه با هرگونه اقدام خشونت آمیز سریعا با آن برخورد شود.

انتهای پیام/

[ad_2]
Source link

درباره ی admin_asooweb

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.