نه از “ناهار” و “مسری”! – ایسنا

[ad_1]

در یادداشتی از مهدی قنواتی می خوانیم که چرا «ناهار» به معنای غذا و «مسری» نادرست است.

به گزارش ایسنا، در مطلبی با عنوان «چند کلمه» که در خبرنامه کانون سردبیران (سال اول، شماره 4) منتشر شده است، می خوانیم:

“ناهار و ناهار

ما هر دو کلمه را در فارسی داریم، اما این به معنای فارسی بودن هر دو نیست. «ناهار» ریشه فارسی دارد و به معنای غذا است. «ناهار» از عربی وارد زبان فارسی شده و به معنای «روز» است در مقابل «شب» به معنای «شب». «ناهار» در هیچ فرهنگ فارسی به معنای وعده غذا ثبت نشده است، بنابراین ناهار را باید به معنای وعده غذا و ناهار به معنای روز به کار برد. برخی می گویند بر اساس اصل زبان شناسی یا اهتمام، طبعاً فارسی واژه های تحت اللفظی خود را از دست می دهد و به واژه های کوتاه تر تبدیل می شود، یعنی ناهار را به ناهار تبدیل می کند. اما این اصل در کلمه جاری نیست; در زبان محاوره از «ناهار» برای اشاره به غذا استفاده می شود و فقط در متن به جای «ناهار» از «ناهار» استفاده می شود که نشان از نویسنده زبان فقیر است.

مسری و مسری

«واگیر» از دو جزء تشکیل شده است: پیشوند «وا» و ابن مزاره به معنای «گرفتن». پیشوند وا معانی زیادی دارد. یکی از معانی آن این است که «باز» به معنای «دوباره» و «وا» در پل زدن به معنای «پس گیری»، «گیرنده» یا «گیرنده» است. «گیر» در این کلمه ابن مزارعی است که به معنای بالفعل است. در پزشکی به بیماری هایی که از فردی به فرد دیگر منتقل می شود «بیماری های واگیر» می گویند.

حال اگر موضوعی را که به معنای «دار» است به «مسری» اضافه کنیم و کلمه را مسری کنیم، تبدیل به «گیرنده» می شود. در این صورت، علاوه بر اینکه معنایی به آن اضافه نکرده ایم، معنای اصلی آن را نیز مخدوش و مبهم کرده ایم. بنابراین، کلمه مسری نادرست است; چون از نظر معنایی به کلمه یا واژه دیگری نیاز نداریم و اگر کلمه یا کلماتی با همان مفهوم مسری به کلمه مسری اضافه کنیم، معنای آن را تحریف می کنیم.

انتهای پیام/

[ad_2]
Source link

درباره ی admin_asooweb

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.