چرا دستخط همه متفاوت است؟

[ad_1]

یکی از خوشنویسان با بیان اینکه چرا جوانان از این رشته استقبال نمی کنند، گفت: به عنوان مثال یکی از دلایلی که نمی توان برای جوانان فرهنگ سازی کرد، تبعیت از فرهنگ غربی است. علاوه بر این، معاونت آموزشی برنامه خاصی برای حمایت از بزرگان و اساتید خوشنویسی ندارد.

سیدعلی رییسی خوشنویس مجربی است که نمایشگاه های انفرادی برگزار می کند و کتاب هایی در زمینه خوشنویسی منتشر می کند.

او که بنیانگذار سبک امضا درمانی نیز هست به ایسنا می گوید: «درمان با دست خط شامل دو چیز است. این روش اولاً برای بهبود و زیباسازی جریان طبیعی از طریق آموزش و ثانیاً القای حالت شفا برای روح دانش آموز است.»

او گفت: “نوع کانتور یک فرد با آرایش عصبی و ویژگی های روانشناختی، سن، فرهنگ و شغل او تعیین می شود.” این همان چیزی است که دستخط همه را متفاوت می کند و هرکسی دستخط منحصر به فرد خود را دارد. بنابراین دستخط را می توان یک زبان در نظر گرفت».

رییسی افزود: «در واقع هیچ دو دست خطی دقیقاً مشابه اثر انگشت نیست و هر کدام دستخط منحصر به فرد خود را دارند. در این سبک در واقع از قسمت روانی استفاده می شود که با روش خوشنویسی و آموزش همخوانی دارد; یک گرافوسکوپ ویژگی ها و ویژگی های کلی نوشتار و کیفیت آن را مطالعه می کند و یک گرافومتر اندازه های نسبی حروف را تجزیه و تحلیل می کند.

این خوشنویس درباره نتیجه این سبک گفت: با به کارگیری این سبک، خط انسان ساختار هنری دقیقی پیدا می کند و استوار می ماند. این سبک همچنین دارای یک رژیم درمانی برای همه افرادی است که به طور مفصل در مورد آنها صحبت شده است. یکی دیگر از نتایج استفاده از این سبک صرفه جویی در زمان و هزینه است که در نهایت به نفع دانش آموزان است.

رییسی در پاسخ به این سوال که چرا خوشنویسی در بین جوانان بدشانس است، گفت: سوال شما جنبه های مختلفی دارد. “فقدان تخصص و توصیه ناکافی کارشناسان برنامه ریزان دوره راهنمایی و ویراستاران در مورد کتاب های هنر دانش آموزی تنها یکی از دلایل بدشانسی این هنر است. خوش شانسی برای دانش آموزان جوان.”

وی افزود: صدا و سیما برای جوانان فرهنگ سازی نمی کند و فرهنگ غربی را دنبال می کند، وزارت ارشاد برنامه ای برای حمایت از سالمندان و معلمان خوشنویسی ندارد و فرهنگ سازی نمی شود مزیت خانواده ها در ارج نهادن به این هنر از دیگر دلایل است. چرا موفقیت این هنر رقم خورده و در نتیجه هنرمند جوان در «باور کن گاهی با خودم می گویم ای کاش خوشنویس نبودم» آینده ای نمی بیند و استقبال نمی کند.

رییسی درباره آینده خوشنویسی پیش بینی می کند: «آینده خوشنویسی به تغییر اساسی در همه آنچه گفته می شود، و خوشنویسی عاری از سوسیالیسم و ​​سیاست بستگی دارد.

انتهای پیام/

[ad_2]
Source link

درباره ی admin_asooweb

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.